html การเตรียมบทเรียนสำหรับครู · การแสดงหุ่นกระบอกเงา · การเขียนภาษาจีน | AHALab X ZimaBlueAI
โลโก้ AHALabหุ่นนิ้วเงา · อักษรจีน
เข้าสู่ห้องเรียนการเรียบเรียง ↗เรียนรู้เกี่ยวกับหลักสูตร “หุ่นนิ้วเงา” ↗

การเตรียมบทเรียนของครู · ภาษาจีน ระดับประถมศึกษา 3 ถึง 6

โรงละคร Finger Shadow · การเขียนภาษาจีน

ชั้นเรียนการเรียบเรียงสำหรับเกรด 3 ถึง 6 ในโรงเรียนประถมศึกษาของจีน 10 งาน แนะนำให้แต่ละงานสำหรับสองบทเรียน แต่ละบทเรียน 40 นาที นอกจากนี้ยังสามารถจัดแยกตามตารางเรียนได้อีกด้วย

กิจกรรมเหล่านี้เชื่อมโยงกับหน่วยการเขียนสำหรับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ถึง 6 ในตำราเรียนภาษาจีน ตรวจสอบกับหนังสือเรียนที่ชั้นเรียนของคุณใช้ แผนการสอนเหล่านี้ยังไม่ได้ทดลองใช้ในชั้นเรียน

ขั้นแรกให้นักเรียนเลือกกิจกรรมหนึ่งและจัดเรียงเป็นสามเฟรมสำหรับการแสดง โดยนักเชิดหุ่นและผู้สังเกตการณ์ผลัดกัน บันทึกถูกเขียนโดยนักเรียนเอง ระบบจะไม่เขียนประสบการณ์จริงหรือให้คะแนนองค์ประกอบโดยอัตโนมัติ ส่วนหลักสูตรละครและหุ่นกระบอกภาษาอังกฤษจะยังคงอยู่ต่อไป

เปิด อุปกรณ์ฝึกเขียนภาษาจีน. Each task allows character selection, scene changes, writing lines, rehearsal, noting details, writing, and editing. The class record supports printing and text export, and all exercises can be backed up and restored on another device.

สองบทเรียนที่จัดขึ้นสำหรับแต่ละงาน

หมายเลขบทเรียนเวลากิจกรรมในชั้นเรียนทิ้งอะไรบางอย่างไว้
บทเรียนแรก5 นาทีอ่านคำถาม เลือกสิ่งหนึ่งที่จะพูดถึงไอเดียเรื่องราว
บทเรียนแรก8 นาทีเขียนเรื่องสามแผง หารือเรื่องการแบ่งงานบันทึกสามแผง
บทเรียนแรก7 นาทีลองการกระทำและอุปกรณ์ประกอบฉาก ปรับหนึ่งครั้งบันทึกการปรับ
บทเรียนแรก15 นาทีการซ้อมหมุนเวียน ผู้สังเกตการณ์บันทึกการกระทำและภาษาบันทึกการสังเกต
บทเรียนแรก5 นาทีแต่ละคนเล่าฉากที่อยากเขียนมากที่สุดโฟกัสการเขียน
บทเรียนที่สอง5 นาทีตรวจสอบบันทึกและตัดสินใจเกี่ยวกับระดับของรายละเอียดแผนการเขียน
บทเรียนที่สอง22 นาทีงานเขียนอิสระ; หากจำเป็น ให้กำหนดหรือวาดก่อนร่างแรก
บทเรียนที่สอง8 นาทีเพื่อนๆ อ่านข้อความโดยชี้ให้เห็นส่วนต่างๆ และความสงสัยที่ชัดเจนความคิดเห็นจากเพื่อนๆ
บทเรียนที่สอง5 นาทีแก้ไขที่เดียวและอธิบายเหตุผลบันทึกการแก้ไข

ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ส่วนใหญ่จะใช้การบรรยายด้วยวาจา ภาพวาด และการบอกกล่าวสั้นๆ โดยอันดับแรกจะช่วยให้เด็กๆ เล่าเรื่องที่สมบูรณ์ได้ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ค่อยๆ เขียนกระบวนการและการเปลี่ยนแปลงหนึ่งครั้ง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 มุ่งเน้นไปที่การเลือกตัวอย่างทั่วไปเกี่ยวกับลักษณะนิสัย หลีกเลี่ยงการใช้เพียงคำที่ใช้ประเมินผล ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ให้ความสำคัญกับมุมมอง รายละเอียด และแหล่งที่มาของข้อมูล ระดับการสนับสนุนยังขึ้นอยู่กับประสบการณ์ก่อนหน้าของนักเรียนด้วย

หน่วยและงาน

หน่วยองค์ประกอบประเด็นสำคัญของวันนี้
โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ภาคเรียนที่ 1 หน่วยที่ 1การเปลี่ยนแปลงมองโลกด้วยรูปร่างที่เปลี่ยนไป
โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ภาคเรียนที่ 2 หน่วยที่ 8"เรื่องที่แก้ไขใหม่"ให้เหตุผลตอนจบใหม่
โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 1 หน่วยที่ 4"ฉันสร้างเทพนิยาย"เล่าเรื่องให้ครบถ้วน
โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 2 หน่วยที่ 3"เทศกาลประเพณีจีน"เขียนเกี่ยวกับสิ่งที่คุณทำในช่วงเทศกาล
โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ภาคเรียนที่ 1 หน่วยที่ 4"วันที่ฉันได้ใช้เวลากับ ____"ให้ลักษณะตัวละครมีส่วนร่วมในเรื่องราว
โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ภาคเรียนที่ 2 หน่วยที่ 6"ฉันเรียนรู้ ____"เขียนความพยายามและการปรับเปลี่ยนอย่างชัดเจน
โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ภาคเรียนที่ 1 หน่วยที่ 2"'การ์ตูน' ครู"จับภาพลักษณะเกินจริงกรุณา
โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ภาคเรียนที่ 2 หน่วยที่ 5"เขียนคุณลักษณะของบุคคลโดยเฉพาะ"ให้การกระทำและตัวอย่างแสดงให้เห็นลักษณะเฉพาะ
โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ภาคเรียนที่ 1 หน่วยที่ 2"กิจกรรมเติมสีสัน"เขียนทั้งฉาก สำหรับคนคนเดียวด้วย
โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ภาคเรียนที่ 2 หน่วยที่ 1"ประเพณีบ้านเกิด"ประสบการณ์ตรงและวัสดุต่างก็มีแหล่งที่มา

โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ภาคเรียนที่ 1 หน่วยที่ 1 · "การเปลี่ยนแปลง"

ถ้ากลายเป็นหุ่นเชิดเป็นฉากหลัง จะเอื้อม เดิน มองสิ่งต่างๆ ต่างกันอย่างไร? แสดงออกมาครั้งหนึ่งก่อน จากนั้นจึงอธิบายวันโดยใช้ "ฉัน"

ให้ผู้อ่านเห็นความแตกต่างก่อนและหลังการเปลี่ยนแปลง พร้อมบรรยายให้ชัดเจนว่าอุบัติเหตุครั้งหนึ่งเกิดขึ้นได้อย่างไร

เปิดเครื่องมือของบทเรียนนี้

สามคำถามก่อนการซ้อม

  1. ฉันกลายเป็นอะไรไป และส่วนไหนของร่างกายที่ดูแตกต่างที่สุด?
  2. สิ่งที่ง่ายแต่เดิม หลังจากการแปลงโฉมแล้วต้องเจอปัญหาอะไรบ้าง?
  3. ฉันใช้วิธีการอะไร และสิ่งต่างๆ เกิดขึ้นได้อย่างไรในภายหลัง?

การซ้อมและการสังเกต

  1. หุ่นเงาตื่นขึ้นมาและพบว่าหัวและแขนขาของมันถูกดึงด้วยเชือกห้าเส้น
  2. หุ่นเงาเดินไปที่โต๊ะยาวแล้วพยายามหยิบของที่ใหญ่กว่าที่คิด
  3. สหายรีบไปช่วย ดำเนินการวิธีการที่คิดได้หลังจากการแปลงร่างแล้วเท่านั้น

บันทึกหลังการแสดง; บันทึกสามารถรวมคำหลักได้

  • จากความสูงของหุ่นเงา พร็อพจะเป็นอย่างไร?
  • ทำช่วงเวลาที่จำกัดและบันทึกการเคลื่อนไหวของร่างกาย
  • สิ่งที่คิดในใจแตกต่างจากสิ่งที่คนดูเห็น?

บันทึกการสอน

ก่อนอื่นให้นักเรียนอธิบายสิ่งที่พวกเขากำลังแปลงร่างเป็น จากนั้นถามเกี่ยวกับข้อจำกัดของร่างกาย อนุญาตให้พูดเกินจริงเพื่อช่วยให้นักเรียนตรวจสอบการตั้งค่าของตนเอง อย่ากำหนดตอนจบแบบเดียวกันสำหรับทั้งชั้นเรียน

นี่คือวิธีการช่วยเหลือเมื่อนักเรียนติดขัด

ขอให้เขาแสดงเพียงส่วนเล็กๆ ของการหยิบของบางอย่าง โดยเล่าว่า 'ฉันเอื้อมมือออกไป...' ขณะแสดง บันทึกประโยคที่พูดไม่กี่ประโยค จากนั้นเพิ่มสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนและหลัง

นักเรียนที่เขียนได้คล่องขึ้นก็สามารถลองเขียนต่อได้

เปลี่ยนไปใช้มุมมองของเพื่อนเพื่อดูฉากนี้อีกครั้ง เปรียบเทียบคำบรรยายทั้งสองเรื่อง จากนั้นตัดสินใจว่าจะเก็บคำบรรยายใดไว้ในเนื้อหาหลัก

เพื่อนอ่านและแก้ไขข้อความ

  • ข้อความฉบับเต็มยังคงรักษามุมมองของ 'ฉัน' หลังการเปลี่ยนแปลงหรือไม่
  • รายละเอียดใดที่เกี่ยวข้องกับร่างกายนี้ และหากเป็นคนจะแตกต่างออกไปหรือไม่?
  • วิธีการตอบสนองต่อปัญหาก่อนหน้านี้หรือไม่

โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ภาคเรียนที่ 2 หน่วยที่ 8 · "การตีความเรื่องใหม่"

Sun Wukong และ Zhu Bajie มาถึงที่ Flower-Fruit Mountain และมีลูกพีชอมตะเหลือเพียงลูกเดียวบนโต๊ะ เรื่องราวสามารถแก้ไขได้จากที่นี่หรือคุณสามารถเลือกส่วนอื่นที่คุณคุ้นเคยก็ได้

คงลักษณะที่จดจำได้ง่ายของตัวละครไว้และเขียนให้ชัดเจนว่าการเปลี่ยนแปลงนำไปสู่ตอนจบใหม่อย่างไร

เปิดเครื่องมือของบทเรียนนี้

สามคำถามก่อนการซ้อม

  1. ในเรื่องดั้งเดิม เหตุการณ์ใดที่ฉันอยากเปลี่ยนแปลงมากที่สุด?
  2. ตัวละครนี้จะพูดและแสดงอย่างไร?
  3. เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใหม่ จุดจบจะไปทางไหน?

การซ้อมและการสังเกต

  1. ตัวละครทั้งสองค้นพบลูกพีชอมตะบนโต๊ะพร้อมกัน
  2. แสดงความขัดแย้งหนึ่งครั้ง ให้ผู้ฟังเข้าใจความคิดของแต่ละคนผ่านบรรทัด
  3. ให้อุปกรณ์ประกอบฉากหรือการตัดสินใจเปลี่ยนผลลัพธ์

บันทึกหลังการแสดง; บันทึกสามารถรวมคำหลักได้

  • ตัวละครแข่งกันทำอะไร? บันทึกการกระทำที่เฉพาะเจาะจงอย่างหนึ่ง
  • บรรทัดไหนเผยให้เห็นตัวละครของเขา?
  • ก่อนการเปลี่ยนแปลงสิ้นสุดลง เหตุการณ์ใดมีบทบาทสำคัญ?

บันทึกการสอน

ก่อนอื่นให้นักเรียนเล่าเรื่องราวดั้งเดิมอีกครั้งด้วยคำพูดของตนเอง จากนั้นวงกลมส่วนที่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง ในระหว่างการซ้อม ให้แสดงเฉพาะส่วนที่แก้ไขแล้วเท่านั้น อภิปรายว่าเหตุใดตอนจบจึงเปลี่ยนไป หลีกเลี่ยงการเปลี่ยนชื่อและอุปกรณ์ประกอบฉากเพียงอย่างเดียว

นี่คือวิธีการช่วยเหลือเมื่อนักเรียนติดขัด

คงตัวละครและสถานที่ดั้งเดิมไว้ เปลี่ยนเพียงตัวเลือกเดียว ให้เพื่อน ๆ พูดต่อว่า “ผลที่ตามมาคือ…”

นักเรียนที่เขียนได้คล่องขึ้นก็สามารถลองเขียนต่อได้

วางตอนจบ 2 รายการต่อจากจุดเริ่มต้นเดียวกัน และขอให้ผู้ชมชี้ให้เห็นว่าต้องเพิ่มการตั้งค่าใด

เพื่อนอ่านและแก้ไขข้อความ

  • คุณผู้อ่านพอจะทราบมั้ยคะว่าเรื่องนี้มาจากเรื่องไหน?
  • คุณเขียนเหตุผลของการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนหรือไม่
  • ตอนจบใหม่เชื่อมโยงกับเรื่องที่แล้วหรือเปล่า?

โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 1 หน่วยที่ 4 · "ฉันสร้างเทพนิยาย"

ฝนตก กระต่ายน้อยและลูกหมาอยู่ฝั่งตรงข้ามสะพาน และมีร่มเพียงอันเดียว พวกเขาต้องการทำอะไร? คุณตัดสินใจ.

ชี้แจงว่าใครเจออะไรที่ไหน จากนั้นจึงเขียนกระบวนการและผลลัพธ์ของเหตุการณ์

เปิดเครื่องมือของบทเรียนนี้

สามคำถามก่อนการซ้อม

  1. ใครมาบ้าง? มันต้องการทำอะไร?
  2. เกิดปัญหาเล็กๆ น้อยๆ อะไรขึ้น?
  3. พยายามแค่ไหน และสุดท้ายเกิดอะไรขึ้น?

การซ้อมและการสังเกต

  1. ตัวละครหนึ่งตัวปรากฏขึ้นก่อน บอกผู้ชมว่าจะไปไหน
  2. ให้ตัวละครอื่นสร้างปัญหาเล็กน้อย หรืออาจช่วยได้เช่นกัน
  3. แสดงผลลัพธ์สุดท้ายให้เพื่อนของคุณ

บันทึกหลังการแสดง; บันทึกสามารถรวมคำหลักได้

  • ทำอะไรเป็นอย่างแรก?
  • เวลาเจอปัญหาพูดว่าไงบ้าง?
  • การกระทำครั้งสุดท้ายใดที่ทำให้คุณรู้ว่าสิ่งต่างๆ เสร็จสิ้นแล้ว

บันทึกการสอน

ถามครั้งละหนึ่งคำถามเท่านั้น ให้เด็กพูดให้ครบถ้วนก่อนแล้วค่อยเขียน อนุญาตให้วาดภาพสามภาพหรือขอให้เพื่อนจดบันทึกคำหลัก ไม่จำเป็นต้องคัดลอกการเปิดของอาจารย์

นี่คือวิธีการช่วยเหลือเมื่อนักเรียนติดขัด

ดำเนินการพร้อมพูดสามประโยค: ใครมาก่อน แล้วปัญหา และสุดท้ายผลลัพธ์ ขยายสามประโยคของคุณให้กลายเป็นเรื่องสั้น

นักเรียนที่เขียนได้คล่องขึ้นก็สามารถลองเขียนต่อได้

เพิ่มบทสนทนาเพื่อให้ผู้ชมเดาว่าตัวละครคิดอะไรอยู่

เพื่อนอ่านและแก้ไขข้อความ

  • ใครทำอะไรอยู่ เขียนไว้ชัดเจนมั้ย?
  • ระหว่างอ่านหนังสือ จู่ๆ คุณข้ามเรื่องสำคัญไปหรือเปล่า?
  • ตอนจบสามารถโชว์ผลงานได้หรือไม่?

โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 2 หน่วยที่ 3 · "เทศกาลจีนโบราณ"

เลือกเทศกาลดั้งเดิมที่คุณเคยสัมผัส ขั้นแรกคุณสามารถแสดงละครสั้นช่วงกลางฤดูใบไม้ร่วงโดยใช้ Chang'e และ Jade Rabbit จากนั้นอธิบายว่าครอบครัวของคุณเฉลิมฉลองในวันนั้นอย่างไร

เขียนประสบการณ์เทศกาลจริงอย่างชัดเจน โดยแยกระหว่างประสบการณ์ส่วนตัวและเรื่องราวจากการค้นคว้า

เปิดเครื่องมือของบทเรียนนี้

สามคำถามก่อนการซ้อม

  1. เลือกเทศกาลไหนดี? ครอบครัวของฉันทำอะไรในวันนั้น?
  2. ฉันเข้าร่วมงานใดเป็นการส่วนตัว?
  3. หนังตะลุงควรแนะนำเรื่องเทศกาลไหน?

การซ้อมและการสังเกต

  1. ตัวละครปรากฏตัวขึ้นขณะถือโคม โดยแนะนำว่าเทศกาลที่จะจัดขึ้นในวันนี้
  2. แสดงเรื่องราววันหยุดที่คุณต้องการแชร์
  3. หยุดการแสดงหนังตะลุงและพูดคุยเกี่ยวกับเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้นในครอบครัวของคุณในช่วงเทศกาล

บันทึกหลังการแสดง; บันทึกสามารถรวมคำหลักได้

  • ฉันได้เข้าร่วมอะไรบ้าง และควรทำอะไรก่อนและหลัง?
  • คุณเห็น ได้ยิน หรือได้กลิ่นอะไรในตอนนั้น?
  • ตำนานมาจากไหน? ฉันแต่งส่วนไหนให้กับละครเรื่องนี้?

บันทึกการสอน

เลือกเทศกาลที่ชั้นเรียนกำลังเรียนอยู่ เทศกาลไหว้พระจันทร์เป็นตัวอย่างหนึ่งที่ใช้ตัวละครที่มีอยู่ ฟังนักเรียนบรรยายประเพณีของครอบครัวก่อนเติมข้อมูล ครอบครัวอาจเฉลิมฉลองเทศกาลเดียวกันในรูปแบบที่แตกต่างกัน

นี่คือวิธีการช่วยเหลือเมื่อนักเรียนติดขัด

นำรูปถ่ายหรือวาดภาพสิ่งของสำหรับวันหยุด และใช้มันเพื่อบอกเล่าประสบการณ์ที่คุณได้เข้าร่วม

นักเรียนที่เขียนได้คล่องขึ้นก็สามารถลองเขียนต่อได้

ถามสมาชิกในครอบครัวว่ามีการเฉลิมฉลองเทศกาลเดียวกันนี้อย่างไร และระบุว่าใครเป็นผู้พูดข้อมูลแต่ละชิ้น

เพื่อนอ่านและแก้ไขข้อความ

  • เป็นบทความเกี่ยวกับเทศกาลที่ฉันเลือกหรือไม่?
  • ฉันเขียนโดยเฉพาะเกี่ยวกับสิ่งที่ฉันทำเองหรือเปล่า?
  • คุณเคยเขียนเรื่องราวในตำนานราวกับว่าเป็นประสบการณ์ของคุณเองหรือเปล่า?

โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ภาคเรียนที่ 1 หน่วยที่ 4 · "ฉันใช้เวลาทั้งวันกับ ____"

ถ้าฉางเอ๋อหรือซุนหงอคงมาเป็นเพื่อนของคุณ วันนั้นคุณอยากไปที่ไหน? จัดกิจกรรมหนึ่งที่ต้องใช้คนสองคนทำร่วมกัน

เขียนสิ่งที่สำคัญที่สุดที่เกิดขึ้นในหนึ่งวันเพื่อให้ผู้อ่านสามารถจดจำตัวละครได้จากการกระทำของพวกเขา

เปิดเครื่องมือของบทเรียนนี้

สามคำถามก่อนการซ้อม

  1. ฉันใช้เวลาหนึ่งวันกับใคร และทักษะหรือคุณลักษณะของพวกเขาคืออะไร?
  2. อยากไปที่ไหน และเราอยากทำอะไร?
  3. เกิดเรื่องไม่คาดฝันอะไรขึ้น? เราจะร่วมมืออย่างไร?

การซ้อมและการสังเกต

  1. ฉันได้พบกับตัวละครในตำนานและตกลงกันว่าจะทำอะไรในวันนี้
  2. เผชิญอุบัติเหตุเล็กๆ น้อยๆ บนท้องถนนและลองคิดดูว่าเขาจะรับมืออย่างไร
  3. ช่วงเวลาก่อนการแสดงแต่ละครั้ง ให้อธิบายว่ามีการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้างในระหว่างวัน

บันทึกหลังการแสดง; บันทึกสามารถรวมคำหลักได้

  • ทักษะของเขามีบทบาทในด้านใด?
  • สิ่งที่ฉันทำไม่สามารถแก้ไขได้โดยเขา
  • ช่วงไหนที่คุณอยากจดจำมากที่สุด? บันทึกบทสนทนาหรือการกระทำ

บันทึกการสอน

ไม่จำเป็นต้องบันทึกชั่วโมงต่อชั่วโมงตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ให้นักเรียนเลือกฉากที่ควรเล่ามากที่สุด ถามว่า "ถ้าใช้ตัวละครอื่น สิ่งนี้จะยังคงอยู่หรือไม่" เพื่อช่วยให้พวกเขารวมลักษณะตัวละครในการเล่าเรื่อง

นี่คือวิธีการช่วยเหลือเมื่อนักเรียนติดขัด

ก่อนอื่นให้แสดงอุบัติเหตุ โดยจดบันทึกการกระทำของ "ฉัน" และเพื่อนร่วมงานอย่างละ 1 ครั้ง จากนั้นบรรยายขั้นตอนทั้งหมด

นักเรียนที่เขียนได้คล่องขึ้นก็สามารถลองเขียนต่อได้

กำหนดความยากให้กับตัวละครที่แม้แต่ทักษะของพวกเขาก็ไม่สามารถแก้ไขได้ และเขียนว่าคนทั้งสองพูดคุยกันอย่างไร

เพื่อนอ่านและแก้ไขข้อความ

  • ทักษะและอารมณ์ของตัวละครตรงกับเรื่องราวที่ฉันรู้จักหรือไม่?
  • มีอะไรในวันนั้นที่เขียนละเอียดกว่าเรื่องอื่นๆมั้ย?
  • 'ฉัน' มีส่วนร่วมในการแก้ปัญหาหรือไม่?

ภาษาจีนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ภาคเรียนที่ 2 หน่วยที่ 6 · "ฉันเรียนรู้____"

ลองใช้มือหุ่นเงาวางโคมไว้บนโต๊ะ คุณประสบความสำเร็จในครั้งแรกหรือไม่? ครั้งต่อไปคุณเปลี่ยนแปลงอะไร? ความพยายามของคุณคือสื่อการเขียนของวันนี้

เขียนกระบวนการเรียนรู้สิ่งหนึ่งอย่างชัดเจน โดยเน้นไปที่ปัญหาที่พบและวิธีการเฉพาะที่ใช้

เปิดเครื่องมือของบทเรียนนี้

สามคำถามก่อนการซ้อม

  1. ฉันต้องเรียนรู้การกระทำใด
  2. ครั้งแรกต้องเตรียมตัวอย่างไร?
  3. ใครควรสังเกต? เราจะทราบได้อย่างไรว่าทำจริงหรือไม่?

การซ้อมและการสังเกต

  1. ขยับมือของตัวละครเข้าใกล้โคมไฟมากขึ้น และพยายามหยิบมันขึ้นมาโดยปิดนิ้ว
  2. แบมือออกแล้ววางลง ดูว่าโคมตกตรงไหน ให้คู่ของคุณบรรยายสิ่งที่พวกเขาเห็น
  3. เปลี่ยนเพียงสิ่งเดียวแล้วลองอีกครั้ง บันทึกสิ่งที่แตกต่างในการกระทำหรือการตั้งค่า

บันทึกหลังการแสดง; บันทึกสามารถรวมคำหลักได้

  • ครั้งแรกไม่สำเร็จตรงไหน? บันทึกสิ่งที่เกิดขึ้นจริง
  • คู่ของคุณเตือนคุณอย่างไร และคุณเปลี่ยนแปลงอะไรในภายหลัง
  • สำเร็จเมื่อไหร่? ตอนนั้นฉันคิดอะไรอยู่?

บันทึกการสอน

ทำก่อนแล้วค่อยเขียน โดยเก็บบันทึกความล้มเหลว อย่าคิดว่าท้ายที่สุดแล้วทุกคนจะประสบความสำเร็จ และไม่เพียงแต่ให้นักเรียนเขียนเกี่ยวกับหลักธรรมของความพากเพียรเท่านั้น ปัญหาเกี่ยวกับการจดจำอุปกรณ์และความยากลำบากในการเคลื่อนไหวของตนเองสามารถอธิบายแยกกันได้

นี่คือวิธีการช่วยเหลือเมื่อนักเรียนติดขัด

วาดความพยายามทั้งสองครั้งลงบนกระดาษ เขียนการกระทำหนึ่งการกระทำและผลลัพธ์อย่างละหนึ่งผลลัพธ์ จากนั้นจึงบรรยายด้วยวาจาว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้างในระหว่างนั้น

นักเรียนที่เขียนได้คล่องขึ้นก็สามารถลองเขียนต่อได้

เลือกการปรับเปลี่ยนหนึ่งรายการที่จะเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์อย่างแท้จริงและอธิบายรายละเอียด เขียนความพยายามอื่นๆ สั้นๆ

เพื่อนอ่านและแก้ไขข้อความ

  • ขั้นตอนที่ยากที่สุดเขียนชัดเจนไหม?
  • ผู้อ่านจะทราบได้ไหมว่าฉันจะปรับตัวอย่างไรโดยทำตามข้อความ
  • คุณใช้ประสบการณ์จริงในการอธิบายผลลัพธ์หรือไม่ หากยังไม่เรียนรู้ก็สามารถเขียนได้ตามความเป็นจริง

โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ภาคเรียนที่ 1 หน่วยที่ 2 · "ครู 'การ์ตูน'

คิดถึงครูที่คุณรู้จัก แสดงท่าทางของเขา/เธอด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียวและอุปกรณ์ประกอบฉากเล็กๆ หนึ่งอัน แล้วให้คู่ของคุณอธิบายพื้นฐานในการเดาของพวกเขา คุณสามารถสร้างหุ่นครูของคุณเองบนกระดานวาดภาพได้

ใช้เหตุการณ์ทั่วไปที่คุ้นเคยเพื่อแสดงคุณลักษณะของครู การพูดเกินจริงควรมีพื้นฐานการสังเกต

เปิดเครื่องมือของบทเรียนนี้

สามคำถามก่อนการซ้อม

  1. คุณลักษณะหนึ่งที่ทำให้เขาจดจำได้ง่ายที่สุดคืออะไร
  2. เหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ จริงๆ ใดที่สามารถแสดงให้เห็นลักษณะนี้ได้
  3. จะดำเนินการอย่างไรโดยใช้การกระทำ อุปกรณ์ประกอบฉาก หรือวลีทั่วไป

การซ้อมและการสังเกต

  1. ตัวละครปรากฏขึ้นโดยถืออุปกรณ์ประกอบฉากที่เน้นคุณลักษณะของตน ห้ามเอ่ยชื่อชั่วคราว
  2. ทำสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่คุณสังเกตเห็น โดยใส่ใจกับการเคลื่อนไหวที่เป็นนิสัย
  3. ขอให้คู่ของคุณอธิบายพื้นฐานการเดาของพวกเขา และจดบันทึกที่ถูกต้องที่สุดด้วยตัวคุณเอง

บันทึกหลังการแสดง; บันทึกสามารถรวมคำหลักได้

  • จดบันทึกการกระทำที่เป็นนิสัยที่แท้จริงอย่างหนึ่ง
  • งานไหนที่สามารถแสดงตัวละครได้?
  • เกินจริงอะไรจะน่าสนใจและเป็นมิตร?

บันทึกการสอน

ตัวละครในตัวมีไว้เพื่อฝึกการเคลื่อนไหวเท่านั้น และไม่ควรถือเป็นภาพลักษณ์ที่แท้จริงของครู ส่งเสริมให้นักเรียนทำหุ่นเงาของตนเอง ขั้นแรกให้พูดคุยเรื่องการสังเกตและความเมตตา และหลีกเลี่ยงการพูดตลกเกี่ยวกับความแตกต่างทางร่างกายหรือความเป็นส่วนตัว

นี่คือวิธีการช่วยเหลือเมื่อนักเรียนติดขัด

เริ่มต้นด้วยสิ่งหนึ่งที่ครูใช้บ่อยๆ เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับพวกเขาที่ใช้มัน โดยไม่ต้องสรุปตัวละครในตอนนี้

นักเรียนที่เขียนได้คล่องขึ้นก็สามารถลองเขียนต่อได้

เลือกสองเหตุการณ์ที่มีลักษณะเหมือนกัน เปรียบเทียบเหตุการณ์ปกติมากกว่า จากนั้นจึงตัดสินใจระดับรายละเอียด

เพื่อนอ่านและแก้ไขข้อความ

  • สามารถเห็นคุณลักษณะที่บันทึกไว้ในตัวอย่างที่เฉพาะเจาะจงได้หรือไม่
  • สิ่งที่ฉันเขียนขึ้นอยู่กับสิ่งที่ฉันสังเกตเห็นหรือฉันกำลังจัดทำขึ้นเพื่อครู?
  • ขอให้บุคคลที่ถูกบรรยายอ่าน พวกเขาจะรู้สึกได้รับความเคารพไหม?

โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ภาคเรียนที่ 2 หน่วยที่ 5 · "เขียนคุณลักษณะของบุคคลโดยเฉพาะ"

เลือกบุคคลที่คุ้นเคย ใช้หุ่นเชิดเพื่อดำเนินกิจกรรมที่แสดงถึงลักษณะเฉพาะของตนได้ดีที่สุด การกระทำใดที่ทำให้ผู้ชมจดจำได้ เก็บการกระทำนั้นไว้

เลือกตัวอย่างทั่วไปและเขียนการกระทำ คำพูด และการแสดงออกของตัวละครโดยละเอียด

เปิดเครื่องมือของบทเรียนนี้

สามคำถามก่อนการซ้อม

  1. ฉันกำลังเขียนถึงใคร และคุณลักษณะใดที่ฉันต้องการให้ผู้อ่านทราบมากที่สุด
  2. ข้อเท็จจริงข้อใดที่ฉันรู้แสดงให้เห็นลักษณะนี้ได้ดีที่สุด
  3. การเคลื่อนไหวไหนควรค่าแก่การชะลอให้ทุกคนได้ดู?

การซ้อมและการสังเกต

  1. ตัวละครปรากฏขึ้น แสดงกิริยาท่าทางของเขาเมื่อเริ่มกิจกรรม
  2. ดำเนินการที่มีลักษณะเฉพาะที่สุดอย่างช้าๆ เพื่อให้ผู้สังเกตการณ์จดบันทึกลำดับ
  3. สำหรับผลลัพธ์ของการกระทำบางอย่าง ให้เพื่อนร่วมทีมบอกว่าพฤติกรรมใดที่สนับสนุนการตัดสินใจของเขา

บันทึกหลังการแสดง; บันทึกสามารถรวมคำหลักได้

  • แบ่งการเคลื่อนไหวใหญ่ๆ ออกเป็นการเคลื่อนไหวเล็กๆ สองหรือสามการเคลื่อนไหว
  • บันทึกประโยคที่พูดจริง หากไม่แน่ใจ ให้ถอดความ
  • การแสดงของเขาในสถานการณ์นี้แสดงให้เห็นถึงคุณลักษณะที่เลือกอย่างไร

บันทึกการสอน

หุ่นเงาใช้เพื่อจำลองเหตุการณ์ที่สังเกตได้ ประสบการณ์จริงของบุคคลไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยระบบ ในระหว่างการแสดงความคิดเห็น ให้เพื่อนร่วมงานชี้ให้เห็นหลักฐานที่เป็นข้อความก่อน จากนั้นจึงอภิปรายคุณลักษณะที่พวกเขาสังเกตเห็น

นี่คือวิธีการช่วยเหลือเมื่อนักเรียนติดขัด

ลบคำประเมินที่ไม่จำเป็นในปัจจุบันออก และอธิบายเฉพาะสิ่งที่บุคคลทำก่อนในเหตุการณ์และสิ่งที่ตามมาเท่านั้น

นักเรียนที่เขียนได้คล่องขึ้นก็สามารถลองเขียนต่อได้

ใช้ภาษาและการกระทำจากเหตุการณ์เดียวกันเพื่อเสริมซึ่งกันและกัน โดยหลีกเลี่ยงการอธิบายลักษณะของตัวละครในทุกประโยค

เพื่อนอ่านและแก้ไขข้อความ

  • ตัวอย่างที่เลือกเกี่ยวข้องกับคุณลักษณะของประชาชนหรือไม่?
  • แค่พูดว่า 'เขาเก่งมาก...' โดยไม่ได้เขียนว่าเขาทำอะไรหรือเปล่า?
  • การกระทำหรือภาษาช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจบุคคลนี้หรือไม่

โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ภาคเรียนที่ 1 หน่วยที่ 2 · "กิจกรรมหลากสีสัน"

แสดงละครหุ่นเงาความยาว 2 นาทีให้เพื่อนร่วมชั้น ผู้สังเกตการณ์จะดูการแสดงทั้งหมดก่อน จากนั้นจึงมุ่งความสนใจไปที่ส่วนของเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่ง และสลับบันทึกหลังการแสดง

อธิบายขั้นตอนกิจกรรม เขียนฉากที่น่าประทับใจที่สุดโดยละเอียด ครอบคลุมทั้งชั้นเรียนและการแสดงของแต่ละคน

เปิดเครื่องมือของบทเรียนนี้

สามคำถามก่อนการซ้อม

  1. กิจกรรมนี้จัดขึ้นที่ไหน ใครเข้าร่วมบ้าง แบ่งงานอย่างไร?
  2. จะจัดการเปิด การแสดงหลัก และตอนจบอย่างไร?
  3. ใครบันทึกภาพทั้งหมด ใครชมคนเดียว?

การซ้อมและการสังเกต

  1. ประกาศเปิด แนะนำละครเรื่องนี้และการแบ่งบทบาท
  2. ตัวละครสองตัวร่วมมือกันเพื่อเคลื่อนย้ายอุปกรณ์ประกอบฉาก ทำให้เกิดฉากที่ทุกคนควรค่าแก่ความสนใจ
  3. สลับบันทึกการสังเกตหลังการแสดง เขียนเฉพาะปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นจริงเท่านั้น

บันทึกหลังการแสดง; บันทึกสามารถรวมคำหลักได้

  • เวทีและผู้ชมตอนนั้นเป็นอย่างไรบ้าง?
  • เลือกบุคคลและบันทึกการกระทำหรือคำพูดในช่วงเวลาสำคัญ
  • ฉากไหนน่าจดจำที่สุด? สาเหตุคืออะไร?

บันทึกการสอน

นักเชิดหุ่นและผู้สังเกตการณ์ผลัดกัน อย่าเติมปฏิกิริยา เช่น เสียงปรบมือ เสียงหัวเราะ หรือความกังวลใจไว้ล่วงหน้า ผู้สังเกตการณ์ได้รับอนุญาตให้บันทึกช่วงเวลาที่เงียบสงบ ข้อผิดพลาด และรอคอยที่จะช่วยให้นักเรียนเลือกฉากที่สมจริงและโดดเด่น

นี่คือวิธีการช่วยเหลือเมื่อนักเรียนติดขัด

ขั้นแรกให้อธิบายฉากที่ชัดเจนที่สุดด้วยวาจา ใช้ 'ในเวลานั้นทุกคน..., ในนั้น...' เพื่อค้นหาข้อสังเกตทั้งแบบกลุ่มและรายบุคคล

นักเรียนที่เขียนได้คล่องขึ้นก็สามารถลองเขียนต่อได้

เปรียบเทียบบันทึกของผู้สังเกตการณ์ทั้งสอง และตัดสินใจเลือกฉากสำคัญและลำดับการเล่าเรื่องสำหรับข้อความหลัก

เพื่อนอ่านและแก้ไขข้อความ

  • มีการอธิบายเวลา สถานที่ และขั้นตอนของกิจกรรมไว้ชัดเจนหรือไม่?
  • ในฉากสำคัญ มันรวมถึงสถานการณ์ทั้งหมดบนเวทีรวมถึงการแสดงของแต่ละคนด้วยหรือเปล่า?
  • ความรู้สึกของฉันในตอนนั้นเชื่อมโยงกับรายละเอียดของฉากหรือไม่?

โรงเรียนประถมศึกษาจีน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ภาคเรียนที่ 2 หน่วยที่ 1 · "ประเพณีบ้านเกิด"

ถามสมาชิกในครอบครัวเกี่ยวกับประเพณีที่น่าสนใจในบ้านเกิดของคุณ เลือกหนึ่งรายการ ดำเนินการหนึ่งขั้นตอนโดยใช้หุ่นกระบอกเงา จากนั้นบันทึกประสบการณ์ การสัมภาษณ์ และข้อมูลที่คุณค้นพบแยกกัน

แนะนำประเพณีบ้านเกิด อธิบายกิจกรรมที่แตกต่างและประสบการณ์ส่วนตัวอย่างชัดเจน และติดตามแหล่งข้อมูล

เปิดเครื่องมือของบทเรียนนี้

สามคำถามก่อนการซ้อม

  1. จะเลือกประเพณีบ้านเกิดแบบไหนดี? ทำไมฉันถึงต้องการเรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้?
  2. ฉันมีประสบการณ์ส่วนตัวอะไรบ้าง และฉันต้องถามหรือตรวจสอบใครหรืออะไรอีก
  3. หนังตะลุงทำขั้นตอนใดได้บ้าง และส่วนใดที่ต้องเสริมด้วยวาจา

การซ้อมและการสังเกต

  1. บอกชื่อประเพณีและสถานที่และแนะนำด้วยคำพูดของคุณเอง
  2. ดำเนินการขั้นตอนที่มีคุณสมบัติโดดเด่น โดยอธิบายว่ามาจากประสบการณ์ส่วนตัว การสัมภาษณ์ หรือเอกสารประกอบ
  3. พูดถึงส่วนที่เขาอยากสำรวจมากที่สุด บันทึกความแตกต่างระหว่างการแสดงกับขนบธรรมเนียมที่แท้จริง

บันทึกหลังการแสดง; บันทึกสามารถรวมคำหลักได้

  • อะไรคือขั้นตอนที่โดดเด่นที่สุด ใครทำอะไร?
  • ฉันเข้าร่วมส่วนไหนเป็นการส่วนตัว? บันทึกความรู้สึกที่แท้จริง
  • คุณไปเยี่ยมใคร เมื่อใด และคุณตรวจสอบเนื้อหาใดบ้าง

บันทึกการสอน

หุ่นกระบอกเงาสามารถกลายเป็นหัวข้อวิจัยมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ แต่อย่าคิดว่าบ้านเกิดของนักเรียนทุกคนจะมีประเพณีหุ่นเงา นักเรียนสามารถเลือกประเพณีที่ได้รับการยืนยันแล้วและควรเคารพความแตกต่างในการปฏิบัติระหว่างครอบครัวในที่เดียวกัน

นี่คือวิธีการช่วยเหลือเมื่อนักเรียนติดขัด

ด้วยคำถาม 3 ข้อ 'เมื่อใด ใครจะทำ ทำอย่างไร' ให้ถามสมาชิกในครอบครัวโดยจดขั้นตอนที่คุณเข้าใจมากที่สุดเป็นอันดับแรก

นักเรียนที่เขียนได้คล่องขึ้นก็สามารถลองเขียนต่อได้

เปรียบเทียบความเหมือนและความแตกต่างระหว่างประสบการณ์ส่วนตัวกับชุดข้อมูลอื่น ทำเครื่องหมายความแตกต่างในระดับภูมิภาคหรือครอบครัว อย่ารีบเร่งที่จะรวมเป็นกฎ

เพื่อนอ่านและแก้ไขข้อความ

  • ผู้อ่านจะจำประเพณีประเภทนี้ในสถานที่นี้ได้หรือไม่
  • ขั้นตอนสำคัญเขียนไว้โดยละเอียดหรือไม่ และส่วนอื่นๆ สามารถจดบันทึกสั้นๆ ได้หรือไม่
  • คุณแยกแยะประสบการณ์ส่วนตัว การสัมภาษณ์ และเอกสารต่างๆ ได้หรือไม่ คุณพูดเกินจริงที่ผู้ใหญ่ทุกคนทำเช่นนี้หรือไม่?

อุปกรณ์และการเตรียมห้องเรียน

แต่ละกลุ่มสามารถใช้คอมพิวเตอร์และกล้องได้หนึ่งเครื่อง โดยให้คนสองถึงสี่คนผลัดกัน ฝึกฝนโดยใช้เมาส์ก่อน และเมื่อสามารถแสดงตัวละครและอุปกรณ์ประกอบฉากได้สำเร็จ จากนั้นจึงเปิดกล้อง เมื่อมีอุปกรณ์ไม่เพียงพอ กลุ่มสามารถซ้อมผลัดกัน ในขณะที่กลุ่มอื่นๆ ใช้หุ่นกระดาษจริงและกระดาษสามแผงเพื่อวางแผนเรื่องราวก่อน

โดยค่าเริ่มต้น นิ้วทั้งห้าจะสอดคล้องกับขาซ้าย, แขนซ้าย, หัว, แขนขวา, ขาขวา นิ้วกลางควบคุมศีรษะ และนิ้วด้านซ้ายและขวาควบคุมแขนขาทั้งสี่อย่างสมมาตร เมื่อมือของหุ่นเงาขยับเข้าใกล้เสาที่ขยับได้ ให้จับมันแล้วเปิดมือเพื่อปล่อย บทบาทและพื้นหลังสามารถเปลี่ยนแปลงได้ ปรับฉาก และแสดงสายหุ่นเชิด

. Chinese writing rehearsal uses a manual line-changing three-line prompt. The current line is black, previous and next lines are gray; English pronunciation scores are not used for Chinese writing exercises. Chinese reading recognition and evaluation can be designed at later stages.

บทพูด การสังเกต และงานของนักเรียนจะถูกบันทึกในเบราว์เซอร์ปัจจุบันเท่านั้น ก่อนที่จะเปลี่ยนอุปกรณ์หรือล้างแคช โปรดใช้ "สำรองข้อมูลทั้งหมด" นักเรียนและครูเป็นผู้กำหนดวิธีการแชร์บันทึกที่ส่งออก

วิธีการอ่านผลงาน

ขั้นแรก ตรวจสอบว่านักเรียนมีคุณสมบัติตรงตามข้อกำหนดของแบบฝึกหัดนี้หรือไม่ จากนั้นจึงค้นหารายละเอียดที่เฉพาะเจาะจง ให้คู่อธิบายว่าส่วนใดของการอ่านที่ชัดเจนและส่วนใดที่พวกเขายังคงมีคำถาม บันทึกการแก้ไขต้องระบุสิ่งที่เพิ่ม ลบออก หรือลำดับที่เปลี่ยนแปลง อย่าวัดเด็กทุกคนด้วยจำนวนคำหรือตัวอย่างที่สม่ำเสมอ